Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

DOSTAWA TOWARÓW W KRAJU

27 sierpnia 2019

NR 93 (Wrzesień 2019)

Wysyłka towaru kurierem przy płatności za pobraniem

454

Firma od sierpnia zajmuje się sprzedażą wysyłkową, korzysta z usług kurierskich. Czy słusznie zakładamy, że obowiązek podatkowy w VAT przy dostawie towarów przez kuriera (płatność za pobraniem) powstaje z chwilą dostarczenia towaru do klienta (faktycznego odbioru przez kupującego)?

Odpowiedź

Nie, w przypadku gdy płatność następuje po dostawie towaru przekazywanego za pośrednictwem kuriera, obowiązek podatkowy powstaje w momencie dokonania dostawy, to jest w momencie przekazania towaru przewoźnikowi - kurierowi (art. 19a ust. 1 ustawy o VAT). O momencie powstania obowiązku podatkowego VAT przy dostawie towaru z wykorzystaniem transportu decyduje bowiem moment przejścia na nabywcę prawa do rozporządzania tym towarem jak właściciel. Wcześniejszą zapłatę za wysyłany towar należałoby natomiast opodatkować zgodnie 
z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT jako przedpłatę/zaliczkę.

Uzasadnienie

Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Istotna jest analiza art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. 
Wskazać należy, że pojęcie przekazanie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa krajowego, ani wspólnotowego. Wyjaśnienia tego pojęcia dokonał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dawniej ETS) w wyroku z dnia 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 Staatssecretaris van Financien przeciwko Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV, wypracowując pojęcie władztwa ekonomicznego. Nie jest to prawo własności w rozumieniu krajowych przepisów prawa cywilnego, ale porównać je można do posiadania, które będąc faktycznym władztwem nad rzeczą pozwala zarówno na rozporządzanie nią, jak też pobieranie z niej pożytków (zob. też wyrok WSA w Rzeszowie z 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Rz 511/09).
Jak stwierdził NSA w wyroku z 4 października 2018 r. (sygn. akt I FSK 1815/16), „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT obejmuje przeniesienie własności towaru w sensie prawnym (cywilistycznym) oraz przeniesienie władztwa ekonomicznego nad tym towarem, dokonane przez dostawcę, który władał nim jako posiadacz samoistny (jak właściciel), i w następstwie którego nabywca może tym towarem rozporządzać jak właściciel, tzn. korzystać z niego z wyłączeniem innych osób, pobierać pożytki i inne dochody, mieć możność przetwarzania go, zużycia, a nawet zniszczenia, a także dokonywać w stosunku do niego czynności prawnych.” 
Reasumując, za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT należy uznać takie przeniesienie prawa do rozporządzania towarem, które z prawnego punktu widze...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę